กว่าจะได้ไปอัดเฮ้ๆนี้ ต้องไปอัดอีักรายการก่อน บูรุๆไรเนี่ยแหละน่าเบื่อเล็กน้อย หลายชั่วโมงด้วย
แล้วถึงจะได้อัดเฮ้ๆ อีกวัน ซึ่งก็คือวันนี้ ไปแถวโอไดบะแต่เช้า เนื่องจากมีงานการ์ตูน
ไม่น่าไปเลย เสียค่าแฟมเพลต แถมกลุ่มที่ชื่นชอบก็ขายหมดอะแกน(อีกลุ่มโหดร้าย แหงมๆ)
เศร้า น่าจะไปเช้าๆ ขี้เกียดตื่นมักจะเป็นเช่นนี้

จากนั้นบ่ายๆก็ไปเดิน วีนัสฟอร์ท ไม่ได้มานานมากกก เดินหลงทางอยุ่ในชั้น ห้างมันวนไปวนมา
และมันก็มีร้านที่ชื่นชอบอีกแล้ว หมดตัวไปตามๆกัน เหอๆ
แล้วส้มจังก็มา กินข้าวกัน อาหารจีน ทางเข้าน่ากลัวมาก ราวกับบ้านผีสิง
กินเสร็จ ก็เดินหาสตูดิโอกัน ลมเย็นก็โกรกเข้าไป หนาวจริงๆ ยิ่งอยู่ที่ติดกับทะเล
รอไปสักพักใหญ่้ๆก็ได้เข้าไปข้างใน ฉากก็ไม่ได้ใหญ่้มาก ได้อยู่กึ่งๆ แต่คนข้างหน้ามันยืนเอียงไปอีกข้าง
เราเลยเดินขึ้นไป ได้อยู่เกือบหน้าสุด เห็นดาราที่ชื่นชอบชัดดี คาเมะจังเดินมาคนแรกเลย
น่าร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกก น้องออร่าออกมากๆ คิระคิระ มองหาจ. เดินมาหลังสุดหน้ามึนๆ
แต่ก็ยังหล่อ บึกบึนเล็กน้อย คนอื่นไม่ค่อยอยู่ในชิเซนอ่ะ เหอๆ คาเมะผอมๆเพรียวๆ ตัวเล็กๆ หน้าเล็กๆ
ขาเล็กๆ แขนใหญ่ๆ เออ แขนใหญ่จริงๆเท่าขาเลย ไม่รู้จะบอกว่าขามันเล็ก หรือแขนมันใหญ่....
เอาเป็นว่าน่ารัก ให้อภัย เสื้อผ้าที่ใส่ก็น่ารัก คนที่กะลังถ่ายละครมักจะดูดีทุกคน เหอๆ
แล้ววันนี้กลุ่มที่มามันเป็นคล้ายๆมอนิ่ง แต่ไม่น่ารักเท่า แบบพวกออกรายการตอนกลางคืน
ทำไรปัญญาอ่อนหน่อยๆ เห็นหน้าพวกคัตตุนแล้ว เหอๆ อื้นนั่งฟังนิ่งๆ คาเมะยิ้มแย้มไอดอล
จินหน้าเบื่อโลก ง่วงมากๆ(อารมณ์ขอกุกลับบ้านเหอะ) โคคิหน้านิ่งๆ จุนโนะยิ้มตาหยี อุเอดะไม่ได้อยู่ในชิเซน
ยิ่งตอนเด็กกลุ่มนั้นออกมาพูด จินทำหน้าแบบ เชี่ยอะไรเนี่ย  เหอๆ
โคคิดูชอบชวนคาเมะคุย ส่วนอื้นกะจินคุยกันข้ามหัวคาเมะ

ดีนะที่ไม่ส่งกับจิมุโชะไป ถ้าได้จะเป็นไลฟ์แบบยืนคนเบียดๆ มันแย่มาก ที่ไปดูนี่เป็นช่วงคุยกัน
ยืนเรื่อยๆ ดูหน้าพวกมันไปเรื่อยๆ ดี

ก่อนไปอัด รู้สึกว่าช่วงนี้ ซวย ตั้งแต่ฟันครุทขึ้นดันแก้มข้างๆ กินข้าวไม่อร่อยแล้ว เมื่อวาน
ออกไปตากผ้า เหยียบไม้แขวนเสื้อแล้วเซเข่าไปชนกล่องพลาสติก เจ็บอ่าา เข่าช้ำเลย
ตากเสร็จ ราวผ้าม่านหลุด ตกลงมา ดีไม่โดดหัว เหอๆ มันร่วงแบบนอตกระเด็น แล้วต้องมายืนติดเอง
ไขนอต เลื่อนราว แล้วก็ตอกน็อตลงไปที่ใหม่ เจ็บนิ้วเลย แหงมๆ ซวยมั้ยหล่ะ

อัดรายการเสร็จ นั่งรถไปอิเคะ กินคาเร อืดอิ่มมาก แล้วก็วาปกลับมา คาเรอบอวนมากเหอะ ขอร้อง

ตอนแรกนึกว่าจะไม่ตก นอนอยู่ได้ยินเสียงจากข้างนอก เสียงโรงเรียนใกล้ๆบ้าน
ประกาศว่า วันนี้หนาวมาก เลยไม่ทำกิจกรรมอะไรซักอย่างเนี่ยแหละ
เลยเปิดเวบเช็คอากาศดู หนึ่งองศา เหอๆ หนาวจริงๆ แล้วเราก็นอนต่อ
วันนี้เลยคิดไว้ คงไม่ออกไปข้างนอกเด็ดๆ

บ่ายๆลุกจากที่นอน เปิดผ้าม่านออกไป ฝนตกอยู่ ตามหลังคาบ้านมีเกล็ดหิมะติดอยู่ด้วย
โอ้ หิมะตก หลังจากที่ไม่ได้ตกในโตเกียวมาหลายปี แสดงว่าปีนี้หนาวใช้ได้
ไม่อยากเลยยย วันก่อนก็ดูรายการนึง มันไปที่ที่หนาวที่สุดในโลกมา
ติดลบห้าสิบองศาเกือบหกสิบได้ สะบัดผ้าขนหนูไม่ถึงนาที ผ้าขนหนูแข็ง
แบบมีเกร็ดน้ำแข็งติดปะปรายด้วย อยากลองไปเหมือนกันนะ ฮ่าๆ มันสวยดีอ่ะ
ขาวทั้งเมืองเลย แต่ไปดูแล้วก็กลับงี้ ไม่อยากอยู่ ต้องตายก่อนแน่

อยากรู้จริงว่าช่วงเซลจะมีถึงเมื่อไร เอาเงินเราไปตั้งกะต้นปี จน.... ซะ
ต้องไปนั่งสมาธิในถ้ำลดความอยาก
ร้านที่ชื่นชอบ ยังไงก็ชอบอ่ะ อยากลองไปเดินที่อเมริกาดูจังว่า บรรยากาศร้าน
เหมือนกับที่นี่รึป่าว เมื่อวานก็ไปเดินเล่นมาอีกรอบ เจอシュシュ น่าร๊ากกก　
มีสองสี สีชมพู กับสีฟ้า สับสนมาก น่ารักทั้งสองอันเลย สุดท้ายก็เลือกสีชมพู
เพราะหน้าดูไม่ค่อยเหมาะกะสีฟ้าเท่าไร แต่ช่วงนี้ก็อยากจะลองซื้อสีที่ไม่เคยซื้อดู
สีเหลือง สีเขียว สีฟ้าอ่อนๆ เพราะที่บ้านมีอยู่ไม่กี่โทน มึนๆ ลองเปลี่ยนสีดูก็มีเหมือนกัน
เปลี่ยนอารมณ์

เนื่องจากวันนี้ฝนตก เมื่อวานเลยซื้อเสบียงมาตุนไว้ เดินซุปเปอร์ เจอ巨大苺 ใหญ่จริงๆ
สีสดด้วย น่ากินมากๆ ถึงเงินจะไม่มี แต่ความอยากกินมาแรง เสียเงินซื้อไปหนึ่งแพก
อร่อยดี หวานๆ กินแล้วอิ่มเลย หนึ่งมื้อ

เนื่องจากโฮชูคะไดแล้วเงินที่หมดไปกะหนี้และช่วงเซล ทำให้ต้องอยู่บ้าน
หมกตัวกับอาหารสำเร็จรูป โจ๊ก หมี่ ข้าวต้ม คาเร ข้าวผัด แบบขาดสารอาหาร
เนื้อไม่มี ผักไม่มี รัดทนมาก มีแต่แป้งๆ จะอืดตายแล้วเนี่ย กินสลับไปสลับมา
้เบื่อมาก วันนี้เลยลุกขึ้นมาทำออมไรท์ เกือบสำเร็จละ ไข่มันยังแตกๆอยู่ ไม่ค่อยฟู
แต่รสชาติใช้ได้ อืมมม

ห้องกลายเป็น.... รกมาก เพราะงาน

ปล.อยากทำำงานแล้ว เก็บเงินไปเที่ยวอังกฤษ เหอๆ
ปล.วันก่อนดูคาเมะตลกดี บอกว่าจะชอคถ้าเห็นอื้นเดินกะผู้หญิง ฮาว่ะ

マジ凹む
自分が悪いだと分かるんだけど、そんなに言わなくても。。
マジムカつく
もう、帰りたいと思ったのに、最悪だ
マジのマジのマジ、キレタ！！

ムカつくだよおお

もうう　死にたい　T_______T

ここから、しばらく消えたいと思います。
暗いなあぁ　人生。。。

帰ったら、叱られるだろう。

คอนนิวส์รอบสอง เย้ๆๆ รู้สึกสนุกกว่ารอบแรก เพราะมีคนไปดูด้วย
มีเพลงเปลี่ยนไปเล็กน้อย มีแถลงข่าวอีกนิดน้อย
ร้องเพลงไดเตะ กะเซซุนอะมิโก้ด้วย น้องพี กะเรียวจังสองคน

ยัปปะผู้ชายกลางสายน้ำหล่อจริงๆ 
วันนี้ที่นั่งก็แอบดีเล็กน้อย อยู่อารีน่า คนผ่านมาเยอะเหมือนกัน
มีเพลงใหม่ด้วย ไทโยโนะนามิดะ ประกอบเรื่องคุโรซากิ อยากดู
น้องพีหล่ออีกเช่นเคย วันนี้แอบบ้าๆ เรียวก็ดูอารมณ์ดี

แต่แบบว่ามีคนนั่งใกล้ๆบ้ากว่าอะไรก็ไม่รู้ ร้องไห้ทั้งคอน
แบกพัดมาประมาณสิบอัน ถือบังหน้า แถมขึ้นไปยืนบนที่นั่ง
เหยียบเสื้อโค้ดชาวบ้านอีก ช่างไร้....จริงๆ

แล้วก็ไม่รู้จะบรรยายไงดี จำไม่ค่อยได้ รู้แต่ว่าวันนี้สนุกดี
ขอบคุณเพื่อนส้มจัง อิอิ

ปล.เสื้อข้างหลังน้องพีเขียนว่าจูเลียต ตกลงน้องพีเป็นโรมิโอหรือจูเลียต?
แต่ไงก็โมเอ้ หล่อบวกเอโร่ย

ปล.เอารูปแสงไฟในเมืองมาลง อิอิ
ปล.ถึงขวัญ จะบอกว่าดินสอมันใช้แล้วเข้มเกิน ใช้อย่างอื่นดีกว่า แบบแปรงไม่มีเหรอ


เขียนต่ออีกนิดของวันนี้
ไปโรงเรียนมา เอาเกรด ดูวันเวลาแล้ว เดือนหน้าืั้ทั้งเดือน เรียนแค่สามวัน เจริญเหอะ
ขอทำไบท์ชัวร์ๆ ไม่งั้นคงเน่าตายอยู่บ้านแบบเปื่อยๆเงินไม่มี
หลังจากฟังอะไรเรียบร้อยที่โรงเรียนก็ชวนเพื่อนไปกินเกี๊ยวซ่าที่ฮารา
กินเสร็จเดินย่อย เสียเงินได้อีก ซื้อมันเข้าไป ไอ้เสื้อแจคเก๊๊ตน่ะ ซื้อมาสองตัวบางเกิน
ใส่หน้าหนาวไม่ได้ แต่ขอเสร่อ อยากใส่ เอาพาก้าใส่ข้างในก่อนตัวนึง ใส่แจคเก๊ตทับ
แต่ก็ยังคงบางไป หนาวโคดๆ เดินตากลมหนาวทั้งแต่บ่ายจนเย็นๆ มีคนมาืัขอแฟชั่นเช็คด้วย
งงๆไรว่ะ อ่าว ซูมอิน เหอๆ ขอถ่ายแฟชั่นฮารุ เจริญ เห็นกุใส่บางใช่มะ มันหนาวนะเว้ย
ยังไม่ทันหายหนาวฮารุแล้ว ตอนถ่ายไม่รู้จะทำหน้าไงว่ะ เขินๆ แต่หน้าคงนิ่งๆอ่ะ มันเขิน
คิดว่าเค้าคงตัดอีนี่ออก (กรั่กๆ) ฮาดี หลังจากนั่น ก็ออกเดินทางต่อ

อยากได้เสื้อหนังมา่นาน และก็ได้ แจคเก็ตอีกตัว ไม่ได้มีความพอดีเลย หน้าหนาวก็ใส่ไม่ได้
กลับไทยก็ร้อนเกินใส่ไม่ได้ ช่วยบอกที ใส่ตอนไหน? นี่ีคือความสับสนกับชีวิต
ตัวหนึ่งก็ไม่ได้ถูก เงินก็ใช่ว่ามี ติดหนี้ติดสินธนาคาร มีแต่รายจ่าย รายรับไม่เข้า
เสื้อลดราคาก็ไม่เหมือนลด (บ่นไป แต่ก็ยังทำ)

ไปละง่วง เมื่อคืนนอนน้อย